sihirli küçük bulutların arkasından dünyaya yeniden gülümseyen...gülümseyişlerini korkularından dolayı saklayan...korkularını ise gizemlerin den ötürü çıkmazlara taşıyan...dehlizlerin içinde kaybolmuş bir çıkış yolu aramak için yola koyulmuş...
yalnızlığın üzerine çöktüğü zamanlar daha geveze oluyorsun içine karşı konuşarak biteremiyorsun söyleyeceklerini kendine acı vermeye başlıyorsun kelimelerin yetmediğinde içinde yaşadığın depremlerde her bir parçanın altında...
gün erken başladı bügün güneşin sıcaklığını hissetim tenimde ama esen rüzgar onuda aldı götürdü ama güneşi ve rüzgarı hissetiğime göre bu dünya ya döndüm demektir...
cocuk babasından nasıl para isticeni düşünüyor sonra kafveye gidip babasına elini kaldır demiş sonra yüzüne çevir demiş işaret parmagını kaldır demiş sonra başbarmagınla birbirine sürt...